Od dnia 29 grudnia 2009 roku podmioty wprowadzające wspólny rynek po raz pierwszy maszyny muszą spełniać zasadnicze wymagania bezpieczeństwa zgodnie z nową Dyrektywą 2006/42/WE. W celu ułatwienia podmiotom spełnienia wymagań dokonano wielu zmian z normach technicznych, wprowadzono nowe ich wersje lub całkiem nowe normy. Na szczególną uwagę zasługuje norma PN-EN ISO 13849, składająca się z dwóch części:

• PN-EN ISO 13849-1:2008/AC:2009 Bezpieczeństwo maszyn -- Elementy systemów sterowania związane z bezpieczeństwem -- Część 1: Ogólne zasady projektowania.
• PN-EN ISO 13849-2:2008 Bezpieczeństwo maszyn -- Elementy systemów sterowania związane z bezpieczeństwem -- Część 2: Walidacja.

Pierwsza część wymienionej wyżej normy jest użyteczna w procesie redukcji ryzyka w projektowaniu bezpiecznej maszyny, a druga wspiera walidację wyrobu.

Norma PN-EN ISO 13849-1:2008 jest kontynuacją i rozwinięciem normy ISO 13849-1:1999, która jest znana obecnie bardziej jako: PN-EN 954-1:2001.

Jednym z najważniejszych pojęć zdefiniowanych w PN-EN 954-1 jest kategoria bezpieczeństwa, a właściwie zbiór kategorii {B, 1, 2, 3, 4}. Kategorie zdefiniowano tutaj w sposób opisowy określając dla każdej z nich przesłanki do ustalania topologii obwodów sterowania funkcjami bezpieczeństwa oraz ogólne zasady testowania tych obwodów prowadzące do wykrywania ich ewentualnych awarii. W tym systemie zabrakło jednak elementu probabilistycznego znanego z norm rodziny 61508.

W normie PN-EN ISO 13849-1 prowadzono elementy prawdopodobieństwa tworząc pojęcie poziomu zapewnienia bezpieczeństwa (PL), zachowując jednak uproszczoną formę analizy optymalną dla układów o względnie niskim stopniu złożoności. Czy jednak kategorie bezpieczeństwa w wyniku tego faktu stały się bezużyteczne? Próbę odpowiedzi na tak postawione pytanie podjęto w niniejszej pracy.