Zasady postępowania w przypadku wyrobów niespełniających zasadniczych wymagań określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087). Przepisy określają sposób kontroli wyrobów podlegających dyrektywom nowego podejścia (dla wszystkich dyrektyw stosowana jest ta sama procedura kontroli) oraz prowadzenia postępowań w sprawie wyrobów niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami. Działania te wykonują organy wyspecjalizowane, określone w ustawie.

Przedmiotem kontroli prowadzonej przez organy wyspecjalizowane może być wyrób, prawidłowość jego oznakowania oraz dokumentacja techniczna. Ustawa zobowiązuje wszystkich uczestników procesu oceny zgodności do współpracy z organami wyspecjalizowanymi.

Jeżeli w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, wszczyna postępowanie zmierzające do zastosowania odpowiednich środków, a do czasu zakończenia postępowania może zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikom, konsumentom i sprzedawcom. Ustawa określa środki, jakie mogą być podejmowane wobec wyrobów. Stosuje się je w zależności od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości i stopnia zagrożenia, jakie powodują dane wyroby.

W określonych przypadkach wyroby niespełniające zasadniczych wymagań wpisuje się do rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami. Informacje zawarte w rejestrze są publicznie dostępne.

Ustawa o systemie oceny zgodności przewiduje za naruszenia jej przepisów grzywny w wysokości do 100.000 zł.