Prasy przeznaczone do obróbki metalu na zimno, z ręczną obsługą tzn. z ręcznym podawaniem materiału lub odbieraniem wytłoczki, których skok suwaka jest większy od 6 mm, a prędkość przekracza 30mm/s, należą do grupy maszyn szczególnie niebezpiecznych (Załącznik IV Dyrektywy Maszynowej 98/37/WE). Wynika to z wysokiego ryzyka doznania ciężkich urazów części ciała, zwłaszcza rąk operatorów przez zamykające się części narzędzi. Dlatego stanowiska związane z prasami wymagają szczególnej troski o zachowanie bezpiecznych warunków pracy. Zależą one od konstrukcji samych pras i narzędzi, sposobów sterowania, rodzajów obsługi oraz technicznych środków bezpieczeństwa. Dobór cech bezpieczeństwa tych czynników powinien wynikać ze świadomie przeprowadzonego procesu oceny ryzyka, a podejmowanie zadań tylko i wyłącznie, na co najmniej tolerowanym poziomie ryzyka. Prasy nowo instalowane, jeśli spełniają wymagania aktualnych przepisów i norm oraz są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem, to tym samym powinny zapewniać obsługę na takim właśnie poziomie. Stare prasy, sprzed 2003 roku, a zwłaszcza te które weszły na rynek Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej przed 1993 rokiem, powinny spełniać wymagania minimalne dyrektywy 89/655/EWG.

Techniczne środki bezpieczeństwa są podobne dla wszystkich rodzajów pras do obróbki metali na zimno. Wymagania dotyczące budowy i działania są zawarte w normach horyzontalnych typu B2. Natomiast zasady doboru, instalowania i użytkowania są zawarte w normach przedmiotowych typu C:

• PN-EN 692:2000 – Prasy mechaniczne. Bezpieczeństwo.
• PN-EN 693:2004 – Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Prasy hydrauliczne.
• PN-EN 12622:2004 – Bezpieczeństwo obrabiarek. Prasy hydrauliczne krawędziowe.
• PN-EN 13 736:2003 - Bezpieczeństwo obrabiarek – Prasy pneumatyczne.