W 1993 r. Komisja Europejska przedłożyła Radzie wniosek dotyczący ustanowienia dyrektywy Rady w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi. Dyrektywa ta miała stanowić uzupełnienie dyrektywy ramowej 89/391/EWG w zakresie wyjaśnienia sposobu w jaki niektóre z jej postanowień mają być stosowane w przypadku narażenia na czynniki fizyczne, do których zaliczono: hałas, wibracje, pola elektromagnetyczne i promieniowanie optyczne. Z uwagi na odmienne właściwości ww. czterech czynników fizycznych, w 1999 r. podjęto decyzję o ustanowieniu czterech odrębnych dyrektyw dla poszczególnych czynników. Dyrektywy dotyczące hałasu, wibracji i pól elektromagnetycznych zostały już przyjęte, natomiast w 2004 r podjęto prace nad ustanowieniem ostatniej dyrektywy z ww. grupy - dotyczącej promieniowania optycznego, która w chwili obecnej jest na etapie ostatecznego ustanawiania poprawek jej zapisów.

Roboczy tytuł tej dyrektywy brzmi: Projekt dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (promieniowaniem optycznym) (dziewiętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust 1 dyrektywy 89/391/EWG).

Treść dyrektywy odnosi się do wprowadzenia środków ochrony pracowników przed ryzykiem spowodowanym negatywnymi skutkami promieniowania optycznego dla oczu i skóry. Stanowi również, że tam, gdzie produkty wytworzone przez producentów źródeł promieniowania optycznego i związanego z nim sprzętu spełniają wymagania norm zharmonizowanych (opracowanych w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników przed zagrożeniami właściwymi dla takich produktów) nie ma konieczności , aby pracodawcy powtarzali pomiary lub obliczeni wcześniej dokonane przez producenta. Zawiera artykuły dotyczące obowiązków pracodawców (określenie ekspozycji i oceny ryzyka, ograniczanie ryzyka, informowania i szkolenia pracowników), przepisów różnych (profilaktyczne badania lekarskie, sankcje, zmiany techniczne oraz przepisy końcowe (sprawozdania, transpozycja, wejście w życie). Ponadto Dyrektywa ta zawiera dwa załączniki, w których zestawione są wartości maksymalnych dopuszczalnych ekspozycji na nielaserowe promieniowanie optyczne (załącznik1) i na promieniowanie laserowe (załącznik 2).