Badania naukowe i wieloletnie doświadczenia w konstruowaniu oraz użytkowaniu dźwigów umożliwiły określenie warunków i wydanie przepisów, których przestrzeganie dostatecznie zabezpiecza użytkowników przed skutkami awarii i nieszczęśliwymi wypadkami. Przepisy obowiązujące w technice dotyczącej dźwigów osobowych i towarowych mają duży wpływ na bezpieczeństwo ich użytkowników w czasie eksploatacji, a zawarte w nich wymagania zapewniają odpowiedni poziom bezpieczeństwa przy konsekwentnym ich przestrzeganiu.

Szyb dźwigu osobowego, jego zbrojenie, powinno spełniać, określone w projekcie i w odpowiednich przepisach warunki geometryczne. Tradycyjny sposób wykonywania pomiarów jest pracochłonny, uciążliwy i stwarzający wiele zagrożeń dla osób wykonujących tego typu prace, stąd też wydają się być uzasadnione poszukiwania nowych, doskonalszych metod pomiaru deformacji ciągów prowadniczych.

Zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi konstrukcji i instalowania dźwigów, dźwigiem nazywamy urządzenie podnoszące zainstalowane na stałe, obsługujące ustalone poziomy przystankowe, posiadające kabinę przeznaczoną do transportu osób lub towarów, którym mogą towarzyszyć osoby, zawieszoną na linach lub łańcuchach. Urządzenie to porusza się wzdłuż prowadnic nachylonych w stosunku do pionu pod kątem nie większym niż 15°.

Stan techniczny budynków mieszkalnych budowanych i przekazywanych do eksploatacji w latach 60-70-tych nie jest zadowalający. Dźwigi osobowe instalowane w budynkach wykonywanych z wielkiej płyty w tamtych latach, niejednokrotnie nie spełniają założeń określonych w definicji dźwigu, a dotyczących przekroczenia dopuszczalnego nachylenia prowadnic w stosunku do pionu.

Pojawia się zatem potrzeba opracowania szybkiej metody pomiaru i oceny stanu prostoliniowości układu prowadzenia kabiny.