Dźwig powinien być tak zaprojektowany i wykonany, aby wykluczał ryzyko zgniecenia, gdy kabina znajduje się w jednej z pozycji krańcowych. Cel ten jest osiągnięty poprzez zapewnienie wolnej przestrzeni, np. przez spełnienie wymagań norm zharmonizowanych, dotyczących górnej i dolnej przestrzeni bezpieczeństwa. Jednak w szczególnych przypadkach, gdy rozwiązanie takie nie jest możliwe, mogą być przewidziane inne odpowiednie środki w celu uniknięcia zagrożenia zgniecenia. Stosowanie tych środków ma na celu wydanie, zgodnie z prawem krajowym, wstępnej akceptacji, zwłaszcza dla budynków istniejących.

Dla każdego dźwigu powinna być dołączona dokumentacja techniczna (instrukcje), która powinna być zrozumiała przez właściciela dźwigu, osoby przeprowadzające kontrole i konserwacje oraz służby ratownicze. Instalujący ponosi pełną odpowiedzialność za zapewnienie, że dokumentacja, o której mowa w dyrektywie, zostanie dostarczona użytkownikowi w chwili wprowadzenia dźwigu do obrotu. Właściciel dźwigu jest odpowiedzialny za to, aby dokumentacja dotycząca badań eksploatacyjnych i konserwacji, oraz działań ewakuacyjnych, dostępna była dla osób przeprowadzających kontrole i konserwacje oraz dla służb ratowniczych.