Liczba eksploatowanych w Polsce dźwigów szacowana jest na około 70.000.
W tej liczbie 50-60% dźwigów zostało zainstalowanych ponad 20 lat temu,
a poziom bezpieczeństwa użytkowania tych dźwigów spełnia warunki adekwatne do czasu ich wytworzenia i zainstalowania. Poziom ten jest znacznie niższy od obecnego stanu techniki w dziedzinie bezpieczeństwa. Największa liczba zagrożeń występuje wśród dźwigów zainstalowanych w latach 1970 – 1987.

Narastający problem związany z potrzebą podnoszenia poziomu bezpieczeństwa użytkowania dźwigów, poza Polską, jest obecny także w innych krajach Unii Europejskiej. Wychodząc temu naprzeciw Europejski Instytut Normalizacyjny (CEN) opracował nową normę zwaną dalej "SNEL" (Safety Norm for Existing Lifts – EN 81-80). W normie tej opisano 74 szczegółowe zagrożenia występujące w użytkowanych dźwigach, których eliminacja warunkuje osiągnięcie pożądanego poziomu bezpieczeństwa ich eksploatacji.

Projekt dokumentu, opracowany przez Grupę Roboczą przy KFKd, ma na celu wdrożenie zawartych w normie SNEL procedur zmierzających do podniesienia bezpieczeństwa użytkowanych dźwigów, poprzez określenie sposobu zidentyfikowania i oceny sytuacji zagrażających życiu, zdrowiu i mieniu użytkowników oraz sklasyfikowanie poziomu ważności tych zagrożeń dla zastosowania odpowiednich środków celem ich eliminacji.

Projektowany dokument określa wymagania, jakie powinny być spełnione dla zapewnienia bezpiecznego użytkowania dźwigów, odsyłając także do przepisów odrębnych regulujących dany obszar wymagań oraz odpowiednich Polskich Norm. Wymagania te pozostają tożsame z określonymi w tym względzie założeniami normy SNEL. Zgodnie z założeniem projektu podstawą poprawy bezpieczeństwa eksploatacji urządzeń dźwigowych jest dokonanie oceny bezpieczeństwa użytkowanego dźwigu. Ocenę bezpieczeństwa dokonuje się w oparciu o listę kontrolną bezpieczeństwa użytkowanych dźwigów, zwaną "listą kontrolną", stanowiącą załącznik do projektu. W załączniku zostały wymienione i poddane kontroli wszystkie 74 zagrożenia wyszczególnione w normie SNEL oraz 11 dodatkowych zagrożeń specyficznych dla polskiego rynku. Jednocześnie lista kontrolna klasyfikuje poziom ważności stwierdzonych zagrożeń i wskazuje środki zabezpieczające, jakie w danym przypadku należy zastosować. Projekt przewiduje również terminarz przeprowadzenia oceny bezpieczeństwa uzależniając okres, w jakim należy ją wykonać od daty zainstalowania danego dźwigu.

Wyżej wspomniany projekt przekazany został przez CBT do Ministerstwa Gospodarki do wykorzystania w pracach legislacyjnych. Zaznaczono, iż dokument został opracowany przez członków Grupy Roboczej Krajowego Forum Konsultacyjnego ds. dźwigów Centrum Bezpieczeństwa Technicznego, reprezentujących wszystkie strony zainteresowane branżą dźwigową, również środowisk eksploatujących te urządzenia. Centrum Bezpieczeństwa Technicznego zaproponowało, aby problem modernizacji dźwigów został uregulowany rozporządzeniem będącym aktem wykonawczym do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321, ze zm.).