Tą problematyką zajmuje się projekt E4 "Energooszczędne windy i schody ruchome", wykonywany przez Krajową Agencję Poszanowania Energii S.A. wspólnie z partnerami konsorcjum z pięciu krajów europejskich w ramach programu Inteligentna Energia - Europa.

Celem projektu jest wdrażanie efektywnych energetycznie rozwiązań konstrukcyjnych w windach, schodach i chodnikach ruchomych w sektorach; publicznym, usługowym i mieszkaniowym zarówno przy okazji modernizacji jak i w instalacjach w nowo wznoszonych budynkach. Okazuje się, że windy zużywają od 3 do 8 % energii przeznaczonej na utrzymanie danego budynku i często w celu ograniczenia zużycia tej energii właściciele czy zarządcy budynku w pierwszej kolejności wykonują prace związane z ochroną termiczną budynku tzw. termomodernizacją zapominając, że tam gdzie zainstalowane są dźwigi osobowe i towarowe, istnieje również ogromny potencjał oszczędności. Niemniej ważnym a nawet najważniejszym elementem jest bezpieczeństwo użytkowania dźwigów. Polska nie należy do krajów wiodących w zastosowaniu nowoczesnych, energooszczędnych technologii w branży dźwigowej. Modernizując wysłużony park dźwigowy i wprowadzając odpowiednie regulacje prawne dotyczące nowych instalacji mamy okazję przyczynić się do poprawy sytuacji energetycznej kraju, zmniejszyć zagrożenie emisjami CO2 i zapewnić jednocześnie poprawę bezpieczeństwa przewozu pasażerów. Przeważająca większość dźwigów osobowych w Polsce znajduje się w zasobach mieszkalnych. Dźwigi te pochodzą z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Urządzenia z tego okresu są dźwigami linowymi z napędem dwubiegowym oraz sterowaniem elektromechanicznym realizującym program pracy za pomocą przekaźników.

Stosowane wówczas rozwiązania były niezbyt zaawansowane technicznie w porównaniu do technologii będącej w powszechnym użyciu w krajach Europy Zachodniej. Dzięki temu zapotrzebowanie na energię elektryczną niezbędną do obsługi dźwigu było relatywnie małe. Producentem takich dźwigów był ZUD, a potem KDO ZREMB, który na początku lat dziewięćdziesiątych przekształcił się w WFD Translift. Wyroby tej firmy były w całości oparte na przedwojennych konstrukcjach z zastosowaniem polskich komponentów (dźwigi tradycyjne), a w późniejszym okresie na zakupionej w Szwecji licencji (dźwigi licencyjne).