Aktualności KFKc
- Zdjęcia ze spotkania 2 i 3 grudnia 2009
- XXXVI spotkanie Forum Jednostek Oceniających Zgodność (CABF)
- Rola uszczelki w ochronie środowiska i efektywności przedsiębiorstwa
- Projektowanie instalacji chemicznych
- Modernizacja Dźwigów w aspekcie podniesienia Efektywności Energetycznej
- Raport z prac Ciśnieniowej Grupy Roboczej (WGP) przy KE
- Program spotkania KFKc
- XVI spotkanie KFKc 27 maja 2009
- Spotkanie KFKc 9 grudnia 2008
| Metody nośności granicznej |
|
|
|
| Wpisany przez Janisław Zwoliński | |||
| Piątek, 22 Maj 2009 00:00 | |||
|
Metody nośności granicznej. Janisław Zwoliński Tradycyjna metoda wytrzymałościowego projektowania konstrukcji bazuje na kryterium naprężeń dopuszczalnych, czyli σredmax≤σdop, przy czym naprężenia w konstrukcji wyznacza się zwykle na podstawie wzorów inżynierskich będących uproszczoną wersją rozwiązań teorii sprężystości. Nowoczesna filozofia projektowania (Design by Analysis) uwzględnia tzw. stany graniczne konstrukcji, gdzie np. dla uogólnionego obciążenia prostego P istnieją graniczne wielkości Pe, Psh, PL oznaczające odpowiednio nośność sprężystą, nośność sprężystą po przystosowaniu (shakedown) konstrukcji do pracy sprężystej po wstępnym uplastycznieniu oraz nośność graniczną (limit load) w stanie plastycznym, przy czym Pe ≤ Psh ≤ PL oraz Psh= min ƒ()(2 Pe, PL) Obciążenie proste (proportional) oznacza obciążenie proporcjonalne do jednego parametru (np. do ciśnienia wewnętrznego w zbiorniku), przy czym wyróżnia się obciążenia proste siłowe oraz przemieszczeniowe (kinematyczne). Dla jednego obciążenia lub kilku obciążeń prostych, zmiennych w czasie w sposób wzajemnie niezależny, wyróżnia się zakresy (obszary) pracy konstrukcji w stanie sprężystym (elastic state), pracy sprężystej ale po wstępnym uplastycznieniu (shakedown), pracy konstrukcji sprężysto-plastycznej przemiennego uplastyczniania (alternating plasticity) oraz pracy konstrukcji w warunkach przyrostowego uplastyczniania (incremental plast. lub tzw. ratchetting). Zależnie od potrzeb dopuszcza się zakres obciążeń gwarantujących sprężystą pracę konstrukcji (ew. po wstępnym uplastycznieniu) lub dopuszcza się większe obciążenia i zniszczenie konstrukcji przy przemiennym uplastycznianiu (tzw. niskocyklowe zmęczenie materiału) przy wymaganej liczbie cykli niszczących (np. standartowo 1000 cykli w przypadku kompensatorów mieszkowych). Warto zaznaczyć, że przy planowanej liczbie cykli niszczących, gdy występują niezależne wymuszenia proste siłowe oraz przemieszczeniowe, to znacznie mniej szkodliwe są wymuszenia przemieszczeniowe, więc wrzucanie do "jednego worka" naprężeń od obciążeń siłowych i przemieszczeniowych przy wyznaczaniu naprężeń zredukowanych daje błędne oszacowanie wytrzymałości konstrukcji.
|
|||
| Zmieniony: Wtorek, 16 Czerwiec 2009 12:13 |



