Zgodnie z wymaganiami dyrektywy 97/23/WE materiały używane do wytwarzania urządzeń ciśnieniowych powinny być odpowiednie do swojego zastosowania przez cały zaplanowany czas życia urządzeń. Wymaganie to dotyczy także materiałów dodatkowych do spawania oraz innych materiałów łączących, zarówno oddzielnie, jak i połączonych w konstrukcji urządzenia.

Materiały przeznaczone na urządzenia ciśnieniowe powinny mieć właściwości odpowiednie do przewidywalnych warunków pracy oraz badań urządzenia ciśnieniowego, a w szczególności powinny być wystarczająco plastyczne i odporne na obciążenia udarowe. W celu zapobiegania kruchemu pękaniu urządzenia ciśnieniowe powinny być budowane z materiałów plastycznych, a jeżeli z określonych przyczyn technicznych zastosowany będzie materiał kruchy, należy podjąć odpowiednie działania zapobiegające kruchemu pękaniu. Jednakże unikanie kruchego pękania zależne jest od wielu różnych aspektów, przykładowo takich jak: temperatura, grubość materiału, poziom naprężeń, wskaźnik obciążenia, itp. Badanie udarności jest powszechnie akceptowanym sposobem pokazania określonej minimalnej wytrzymałości materiałów, ale nie jedynym. Alternatywną może być projektowanie na podstawie mechaniki pękania (patrz PN-EN 13445).

Zgodnie z wymaganiami dyrektywy 97/23/WE wytwórca urządzenia powinien określić właściwości materiałów. Jedynie dla stali w szczególnych wymaganiach ilościowych dotyczących niektórych urządzeń ciśnieniowych określono wymagania ilościowe. W przypadku stali przyjmuje się, że jest ona wystarczająco plastyczna i odporne na obciążenia udarowe, jeżeli podczas próby rozciągania przeprowadzanej według procedury znormalizowanej jej wydłużenie po zerwaniu jest nie mniejsze niż 14 %, a jej praca łamania zmierzona na próbce ISO V w temperaturze nie wyższej niż 20°C i nie wyższej niż najniższa przewidywana temperatura pracy wynosi nie mniej niż 27 J.

Problem badań udarności poruszony został w wytycznej 7/17 Grupy roboczej "Ciśnienie" przy Komisji Europejskiej, która odpowiada na pytanie, czy gatunek stali dobrany na element ciśnieniowy powinien mieć zawsze określone właściwości udarnościowe. Odpowiedź ogólna brzmi, że powinien. Jedynym wyjątkiem są materiały ciągliwe, które nie podlegają przejściu z ciągliwości do kruchości w warunkach, w których przewidziano stosowanie urządzenia. W tym kontekście niezwykle istotne staje się zagadnienie ustalenia progu kruchości dla rożnych stosowanych materiałów, zależnie od składu chemicznego i struktury materiału, a także parametrów roboczych urządzenia itp.