Bieżąca ocena stanu materiałów stanowi punkt wyjścia w ocenie ryzyka instalacji. Szczególna rola przypada badaniom prowadzonym dla potrzeb monitoringu urządzeń ciśnieniowych. Obejmować one muszą zarówno szeroko rozumianą ocenę struktury materiałów jak również bezpośrednio od niej uzależnionych właściwości użytkowych. Zagadnienia związane z oceną właściwości materiałów pod kątem ich przydatności na urządzenia ciśnieniowe, ujęte w Dyrektywie Ciśnieniowej są bardzo ogólne. Z drugiej strony gatunki stali dopuszczone do stosowania na budowę urządzeń ciśnieniowych w zasadzie obejmują dotychczas stosowane stale. W związku z powyższym oraz mając na uwadze doświadczenie pracowników Wydziału Inżynierii Materiałowej, ich podejście do oceny właściwości materiałów obejmuje szersze spektrum właściwości i kryteriów oceny. Spośród szeregu ocen prowadzonych na materiałach, z których wykonano szczególnie odpowiedzialne podzespoły urządzeń ciśnieniowych, istotną rolę odgrywają pomiary bieżącej wielkości i kształtu ziarna, obserwacje ilości i sposobu rozmieszczenia wtrąceń, analiza struktury powierzchni.

Badania te korelowane są z wynikami takich testów materiałowych jak statyczna próba rozciągania, próba udarności, testy zmęczeniowe. Analiza wspierana jest ponadto wynikami badań z wykorzystaniem EA, prądów wirowych i defektoskopów ultradźwiękowych. Ich dobór bazuje na wstępnej analizie obciążeń oddziaływujących na obiekt (lokalizacji miejsc szczególnie wytężonych) oraz danych zgromadzonych w czasie eksploatacji instalacji. Dane zgromadzone w wyniku przeprowadzonych badań w połączeniu z oceną stopnia degradacji materiału stanowią element RBI.