CBT KFKc Dyrektywa 97/23/WE Załączniki Załącznik I - Zasadnicze wymagania bezpieczeństwa
Załącznik I - Zasadnicze wymagania bezpieczeństwa PDF Drukuj Email
Wpisany przez UDT   
Poniedziałek, 10 Październik 2005 00:00

Patrz wytyczna: 3/12 4/9 4/10 7/11 8/4 8/11

Uwagi wstępne

  1. Zobowiązania wynikające z zasadniczych wymagań dotyczących urządzeń ciśnieniowych wymienionych w niniejszym załączniku odnoszą się również do ich zespołów, jeżeli występują tam odpowiednie zagrożenia.
  2. Wymagania zasadnicze podane w dyrektywie są obowiązkowe. Zobowiązania nałożone w niniejszych wymaganiach zasadniczych mają zastosowanie tylko wtedy, gdy w rozpatrywanych urządzeniach ciśnieniowych istnieje odpowiednie zagrożenie, gdy są one użytkowane w warunkach dających się w uzasadniony sposób przewidzieć przez wytwórcę.
  3. Wytwórca jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy zagrożeń w celu zidentyfikowania tych, które odnoszą się do wytwarzanych przez niego urządzeń ze względu na ciśnienie; projektując i wytwarzając je, wytwórca powinien uwzględnić wyniki tej analizy.
  4. Wymagania zasadnicze należy interpretować i stosować w taki sposób, aby uwzględniać stan techniki i aktualną praktykę postępowania podczas projektowania i wytwarzania, jak też aspekty techniczne i ekonomiczne spójne z wysokim stopniem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa.

Postanowienia ogólne
Projektowanie
Wytwarzanie
Materiały
Urzadzenia ciśnieniowe ogrzewane płomieniem
Rurociągi
Szczególne wymagania ilościowe dotyczące niektórych urządzeń ciśnieniowych

1. Postanowienia ogólne

1.1. Urządzenia ciśnieniowe należy projektować, wytwarzać, kontrolować oraz, jeśli ma to zastosowanie, wyposażać i instalować w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo po oddaniu do użytku zgodnie z instrukcjami wytwórcy lub w warunkach dających się przewidzieć w sposób uzasadniony.

Patrz wytyczna: 8/7

1.2. Wybierając najbardziej odpowiednie rozwiązania, wytwórca powinien stosować poniższe zasady w następującej kolejności:

  • usunąć zagrożenia lub je zmniejszyć tak dalece, jak to jest praktycznie możliwe i uzasadnione,
  • zastosować odpowiednie środki chroniące przed zagrożeniami, których nie można wyeliminować,
  • w odpowiednich przypadkach,informować użytkowników o zagrożeniach szczątkowych i wskazać czy konieczne jest podjęcie odpowiednich środków specjalnych w celu zmniejszenia ryzyka podczas instalowania i / lub użytkowania.

Patrz wytyczna: 4/7

1.3. Jeżeli znana jest możliwość niewłaściwego użytkowania urządzeń ciśnieniowych lub można ją jednoznacznie przewidzieć, wówczas należy je projektować w sposób zapobiegający niebezpieczeństwu spowodowanemu takim użytkowaniem lub, jeżeli jest to niemożliwe, należy dołączyć do urządzenia odpowiednie ostrzeżenie zabraniające jego użytkowania w taki sposób.

Patrz wytyczna: 8/7

2. Projektowanie.

2.1. Postanowienia ogólne.

Urządzenia ciśnieniowe powinny być prawidłowo zaprojektowane, z uwzględnieniem wszelkich odpowiednich czynników w celu zapewnienia bezpieczeństwa tych urządzeń przez ich cały przewidywany czas życia.
W projekcie należy zastosować odpowiednie współczynniki bezpieczeństwa, stosując wszechstronne znane metody uwzględniające w sposób spójny odpowiednie zapasy bezpieczeństwa w stosunku do wszystkich rodzajów uszkodzeń związanych z urządzeniem.

Patrz wytyczna: 5/5

2.2. Projektowanie zapewniające odpowiednią wytrzymałość.

2.2.1. Urządzenia ciśnieniowe należy projektować z uwzględnieniem obciążeń odpowiadających ich przewidywanemu użytkowaniu oraz innym dającym się przewidzieć w sposób uzasadniony warunkom pracy.

W szczególności należy uwzględnić następujące czynniki:

  • ciśnienie wewnętrzne/zewnętrzne,
  • temperatury otoczenia i temperatury robocze,
  • ciśnienie statyczne oraz masa zawartości w warunkach pracy i w warunkach badań,
  • obciążenia występujące podczas transportu, spowodowane wiatrem lub trzęsieniem ziemi,
  • siły reakcji i momenty pochodzące od podpór, zamocowań, rurociągów, itp.,
  • korozję, erozję, zmęczenie, itp.
  • rozkład płynów nietrwałych.

Należy uwzględnić różne obciążenia mogące pojawić się jednocześnie, biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo ich jednoczesnego wystąpienia.

Patrz wytyczna: 1/42 8/7

2.2.2. Projektowanie zapewniające odpowiednią wytrzymałość powinno być oparte:

  • zasadniczo na metodzie obliczeniowej opisanej w pkt 2.2.3, w razie potrzeby uzupełnionej metodą doświadczalną opisaną w pkt 2.2.4, lub
  • na doświadczalnej metodzie projektowania bez obliczeń, opisanej w pkt 2.2.4, jeżeli iloczyn najwyższego dopuszczalnego ciśnienia PS i pojemności V jest mniejszy niż 6 000 bar × L, lub iloczyn PS × DN jest mniejszy niż 3 000 bar.

Patrz wytyczna: 5/1

2.2.3. Metoda obliczeniowa

(a) Obciążenie ciśnieniem oraz inne aspekty obciążenia.

Dopuszczalne naprężenia w urządzeniach ciśnieniowych powinny być ograniczone, uwzględniając dające się przewidzieć w sposób uzasadniony rodzaje uszkodzeń w warunkach pracy. W tym celu należy zastosować współczynniki bezpieczeństwa całkowicie eliminujące niepewność wynikającą z wytwarzania, rzeczywistych warunków pracy, naprężeń, modeli obliczeniowych oraz własności i zachowania się materiału.

Metody obliczeniowe powinny zapewniać wystarczający zapas bezpieczeństwa, spójny, tam gdzie ma to zastosowanie, z wymaganiami rozdziału 7.

Wymagania określone powyżej mogą zostać spełnione przez odpowiednie zastosowanie jednej z podanych niżej metod, stosując ją, jeśli to niezbędne, jako uzupełnienie innej metody lub w kombinacji z inną metodą:

  • projektowanie na podstawie wzorów,
  • projektowanie na podstawie analizy,
  • projektowanie na podstawie mechaniki pękania;

(b) Wytrzymałość.

W celu określenia wytrzymałości danego urządzenia ciśnieniowego, należy zastosować właściwe obliczenia projektowe. W szczególności:

  • ciśnienia obliczeniowe nie mogą być niższe niż najwyższe ciśnienia dopuszczalne, przy czym należy uwzględnić statyczne i dynamiczne ciśnienie płynu oraz rozkład płynów nietrwałych. W przypadku zbiornika podzielonego na oddzielne przestrzenie ciśnieniowe, przegrodę należy zaprojektować na podstawie najwyższego możliwego ciśnienia w danej przestrzeni i najniższego możliwego ciśnienia w przestrzeni sąsiadującej,
  • temperatury obliczeniowe należy przyjmować z odpowiednimi zapasami bezpieczeństwa,
  • w projekcie należy odpowiednio uwzględnić wszystkie możliwe kombinacje temperatury i ciśnienia, które mogłyby zaistnieć w danym urządzeniu w warunkach pracy dających się przewidzieć w sposób uzasadniony,
  • naprężenia maksymalne i wartości szczytowe spiętrzeń naprężeń należy utrzymywać w bezpiecznych granicach,
  • w obliczeniach obciążenia ciśnieniem należy przyjmować wartości właściwe dla własności materiału oparte o udokumentowane dane, z uwzględnieniem postanowień podanych w rozdziale 4 wraz z odpowiednimi współczynnikami bezpieczeństwa. Należy uwzględniać następujące własności materiału, jeśli mają one zastosowanie:
  • odpowiednio, granicę plastyczności lub umowną granicę plastyczności przy wydłużeniu 0,2 % lub 1,0 % w temperaturze obliczeniowej,
  • wytrzymałość na rozciąganie,
  • wytrzymałość zależną od czasu, tj. wytrzymałość na pełzanie,
  • dane zmęczeniowe,
  • moduł Younga (moduł sprężystości),
  • odpowiedni stopień odkształcenia plastycznego,
  • udarność,
  • odporność na pękanie;
  • do własności materiału należy stosować odpowiednie współczynniki wytrzymałościowe złączy, zależne na przykład od rodzaju badań nieniszczących, od łączonych materiałów oraz od przewidywanych warunków pracy;
  • w projekcie należy odpowiednio uwzględnić wszystkie mechanizmy degradacji dające się przewidzieć w sposób uzasadniony (np. korozję, pełzanie, zmęczenie) współmiernie do przewidywanego zastosowania urządzenia. W instrukcji, o której mowa w pkt 3.4 należy zwrócić uwagę na szczególne dane projektowe, mające wpływ na czas życia urządzeń, na przykład:
  • w przypadku pełzania: projektowaną liczbę godzin pracy w określonych temperaturach,
  • w przypadku zmęczenia: projektowaną liczbę cykli przy określonych poziomach naprężeń,
  • w przypadku korozji: projektowany naddatek na korozję;
  • zamknięcia i otwory,
  • niebezpieczne zrzuty z urządzeń zabezpieczających przed wzrostem ciśnienia,
  • urządzenia zapobiegające fizycznemu dostępowi, w przypadku działania ciśnienia lub istnienia próżni,
  • temperatura powierzchni, z uwzględnieniem przewidywanego użytkowania,
  • rozkład płynów nietrwałych.
  • urządzenie jest zbyt małe, aby zapewnić fizyczny dostęp do wnętrza, lub
  • otwieranie urządzenia ciśnieniowego miałoby ujemny wpływ na stan jego wnętrza, lub
  • wykazano, że substancja zawarta w urządzeniu ciśnieniowym nie działa szkodliwie na jego materiał i nie występują inne mechanizmy degradacji wewnętrznej dające się przewidzieć w sposób uzasadniony.
  • uniknięcia szkodliwych efektów, takich jak uderzenia wodne, zaklęśnięcia pod wpływem próżni, korozja i niekontrolowane reakcje chemiczne. Należy uwzględnić wszystkie fazy eksploatacji i badań, w szczególności próbę ciśnieniową,
  • umożliwienia bezpiecznego czyszczenia, przeprowadzania kontroli i konserwacji.
  • zminimalizowania skutków przez odpowiednie rozwiązania projektowe, np. naddatek grubości materiału lub zastosowanie wykładzin lub materiałów platerowanych,
  • umożliwienia wymiany najbardziej narażonych elementów,
  • zwrócenia uwagi w instrukcji, o której mowa w pkt 3.4 na środki niezbędne do ciągłego bezpiecznego użytkowania.
  • elementy przeznaczone do zmontowania nadawały się do swych funkcji i były niezawodne,
  • wszystkie elementy składowe były właściwie połączone i poprawnie zmontowane.
  • przepełnienie lub przekroczenie ciśnienia, w szczególności z uwagi na stopień napełnienia i ciśnienie par w temperaturze odniesienia,
  • brak stateczności urządzeń ciśnieniowych;
  • powinien być tak zaprojektowany i wykonany, aby był niezawodny i nadający się do przewidywanych zadań oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, uwzględniać wymaganie dotyczące konserwacji i badań urządzeń,
  • nie powinien spełniać innych funkcji, chyba że te i inne nie mają wpływu na funkcje zabezpieczające,
  • powinien być zgodny z odpowiednimi zasadami projektowania w celu uzyskania właściwej i niezawodnej ochrony. Zasady te obejmują w szczególności bezpieczeństwo w razie uszkodzenia, redundancję, niejednoczesność działania i autodiagnozę.
  • jednostka notyfikowana,
  • organizacja strony trzeciej uznana przez państwo członkowskie w sposób według artykułu 13.
  • nazwę i adres lub inne środki identyfikacji wytwórcy, oraz w odpowiednich przypadkach, jego upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie,
  • rok budowy,
  • identyfikację urządzenia ciśnieniowego stosownie do jego rodzaju, taką jak typ, oznaczenie serii lub partii oraz numer fabryczny,
  • zasadnicze najwyższe/najniższe parametry dopuszczalne;
  • pojemność V urządzenia ciśnieniowego w L,
  • wymiar nominalny rurociągu DN,
  • stosowane ciśnienie próbne PT w barach i data próby ciśnieniowej,
  • ciśnienie nastawione urządzenia zabezpieczającego w barach,
  • moc urządzenia ciśnieniowego w kW,
  • napięcie zasilania w V (woltach),
  • przewidywane zastosowanie,
  • stopień napełnienia w kg/L,
  • największa masa napełnienia w kg,
  • tara w kg,
  • grupa wyrobów;
  • jeżeli ma to zastosowanie, można wykorzystać odpowiednią dokumentację w celu uniknięcia powtarzającego się oznakowania pojedynczych elementów, takich jak elementy rurowe, przeznaczonych dla tego samego zespołu. Odnosi się to do oznakowania CE oraz pozostałych oznakowań i etykiet, o których mowa w niniejszym załączniku;
  • w przypadku, gdy urządzenie ciśnieniowe np. osprzęt jest zbyt małe, informacje, o których mowa w lit. b) mogą być podane na etykiecie przymocowanej do tego urządzenia;
  • w odniesieniu do masy wypełniającej oraz ostrzeżeń, o których mowa w lit. c) można stosować etykietowanie lub inne równoważne środki pod warunkiem, że pozostaną one czytelne w odpowiednim czasie.
  • montażu obejmującego łączenie różnych elementów urządzenia ciśnieniowego,
  • uruchamiania,
  • użytkowania,
  • konserwacji obejmującej sprawdzenia wykonywane przez użytkownika;
  • przez zastosowanie materiałów zgodnych z normami zharmonizowanymi,
  • przez zastosowanie materiałów objętych europejskim uznaniem materiałów, przeznaczonych do wytwarzania urządzeń ciśnieniowych, zgodnie z artykułem 11,
  • przez zastosowanie materiału dopuszczonego jednorazowo;
  • wytwornice pary i wody gorącej, o których mowa w artykule 3 ust. 1.2, takie jak paleniskowe kotły parowe i kotły wodne, przegrzewacze pierwotne i wtórne, kotły odzysknicowe, kotły w spalarniach odpadów, kotły elektryczne elektrodowe lub typu zanurzeniowego, szybkowary ciśnieniowe, wraz z ich osprzętem oraz, jeśli są zastosowane, z ich układami uzdatniania wody zasilającej i podawania paliwa, a także
  • urządzenia grzewcze w liniach technologicznych, nie służące do wytwarzania pary ani wody gorącej, objęte artykulem 3 ust. 1.1, takie jak podgrzewacze w procesach chemicznych i innych podobnych oraz urządzenia do przetwarzania produktów żywnościowych pod ciśnieniem.
  • górnej granicy plastyczności dla materiałów wykazujących górną i dolną granicę plastyczności,
  • umowną granicę plastyczności przy wydłużeniu 1,0 % dla stali austenitycznych i niestopowego aluminium,
  • umowną granicę plastyczności przy wydłużeniu 0,2 % w pozostałych przypadkach.
    Rm/20 oznacza najniższą wartość wytrzymałości na rozciąganie w temperaturze 20°C.
    Rm/t oznacza wytrzymałość na rozciąganie w temperaturze obliczeniowej.
  • w przypadku stali ferrytycznych, łącznie ze stalami normalizowanymi (normalizowanymi walcowanymi), ale z wyłączeniem stali drobnoziarnistych i stali poddanych specjalnej obróbce cieplnej, 2/3 Re/t i 5/12 Rm/20;
  • w przypadku stali austenitycznych:
  • jeśli wydłużenie po zerwaniu przekracza 30%, 2/3 Re/t,
  • lub, alternatywnie, jeśli wydłużenie po zerwaniu przekracza 35%, 5/6 Re/t i 1/3 Rm/t;
  • w przypadku staliwa niestopowego i niskostopowego, 10/19 Re/t i 1/3 R m/20;
  • w przypadku aluminium, 2/3 Re/t;
  • w przypadku stopów aluminium, z wyjątkiem stopów utwardzanych wydzieleniowo, 2/3 Re/t i 5/12 Rm/20.
  • w przypadku urządzeń poddanych badaniom niszczącym i nieniszczącym, które potwierdzają, że cała seria złączy nie wykazuje znaczących wad: 1;
  • w przypadku urządzeń poddawanych losowym badaniom nieniszczącym: 0,85;
  • w przypadku urządzeń nie poddawanych innym badaniom nieniszczącym, niż badania wzrokowe: 0,7.
  • ciśnienia odpowiadającego najwyższemu obciążeniu, któremu urządzenie może być poddane w czasie eksploatacji, z uwzględnieniem najwyższego dopuszczalnego ciśnienia oraz najwyższej dopuszczalnej temperatury, pomnożonego przez współczynnik 1,25, albo
  • najwyższego dopuszczalnego ciśnienia pomnożonego przez współczynnik 1,43.

c) Aspekty stateczności.

W przypadkach gdy obliczona grubość nie zapewnia odpowiedniej stateczności konstrukcji, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze, uwzględniając ryzyko występujące podczas transportu i przemieszczania.

2.2.4. Doświadczalna metoda projektowania.

Można dokonać walidacji projektu urządzenia w całości lub częściowo przez zastosowanie odpowiedniego programu badań przeprowadzonych na reprezentatywnej próbce urządzeń lub kategorii urządzeń.

Program badań powinien być jednoznacznie ustalony przed ich rozpoczęciem i zaakceptowany przez jednostkę notyfikowaną odpowiedzialną za realizację modułu oceny zgodności projektu, jeśli moduł taki jest stosowany. W programie należy ustalić warunki badań oraz kryteria przyjęcia lub odrzucenia. Przed rozpoczęciem badań należy zmierzyć rzeczywiste wartości podstawowych wymiarów i własności materiałów, z których wykonano przeznaczone do badań urządzenie.

Jeżeli jest to właściwe, w trakcie przeprowadzania badań należy umożliwić obserwację krytycznych stref urządzenia ciśnieniowego przy użyciu odpowiednich przyrządów umożliwiającą rejestrowanie odkształceń i naprężeń z wystarczającą dokładnością.

Program badań powinien obejmować:
a) wytrzymałościową próbę ciśnieniową, której celem jest sprawdzenie, czy pod ciśnieniem zawierającym określony zapas bezpieczeństwa w stosunku do najwyższego dopuszczalnego ciśnienia, urządzenie nie wykazuje znaczących nieszczelności ani odkształceń przekraczających określone wartości progowe. Ciśnienie próbne należy wyznaczyć na podstawie różnic między wartościami geometrycznymi i własnościami materiału zmierzonymi w warunkach próby a wartościami zastosowanymi do celów projektowych; należy również uwzględnić różnicę między temperaturą próby i temperaturą obliczeniową;
b) w przypadkach, gdy występuje ryzyko pełzania lub zmęczenia materiału, należy przeprowadzić odpowiednie badania określone na podstawie warunków eksploatacyjnych ustalonych dla urządzenia, takich jak wytrzymałość temperaturowa w określonych temperaturach, liczba cykli przy określonych poziomach naprężeń, itp;
c) w niezbędnych przypadkach, należy przeprowadzić dodatkowe badania, obejmujące inne czynniki o których mowa w pkt 2.2.1, takie jak korozja, uszkodzenia zewnętrzne, itp.

Patrz wytyczna: 5/1 5/5

2.3. Zapewnienie bezpiecznej obsługi i eksploatacji.

Sposób eksploatacji określony dla urządzenia ciśnieniowego powinien wykluczać wszelkie ryzyko dające się przewidzieć w sposób uzasadniony w trakcie działania urządzenia. W odpowiednich przypadkach należy zwracać szczególną uwagę na:

W szczególności urządzenia ciśnieniowe wyposażone w pokrywy włazowe muszą być wyposażone w automatyczne lub ręczne urządzenie umożliwiające użytkownikowi łatwe upewnienie się, czy ich otwarcie nie spowoduje żadnego zagrożenia. Ponadto, jeżeli otwieranie przebiega szybko, urządzenie ciśnieniowe powinno być wyposażone w urządzenie zapobiegające otwarciu w każdym przypadku, gdy ciśnienie lub temperatura płynu stwarzają zagrożenie.

Patrz wytyczna: 2/21 2/32

2.4. Środki umożliwiające badanie.

a) Urządzenia ciśnieniowe powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby możliwe było przeprowadzenie wszelkich niezbędnych badań zapewniających ich bezpieczeństwo;

b) W przypadku, gdy konieczne jest ciągłe zapewnienie bezpieczeństwa urządzenia, należy przewidzieć środki do określenia stanu wnętrza tego urządzenia, takie jak otwory inspekcyjne zapewniające fizyczny dostęp do wnętrza urządzenia ciśnieniowego i umożliwiające bezpieczne i ergonomiczne przeprowadzenie odpowiednich badań;

c) Inne niż powyżej podane środki zapewniające bezpieczny stan urządzenia ciśnieniowego można zastosować w przypadkach, gdy:

2.5. Urządzenia odwadniające i odpowietrzające.

Urządzenia ciśnieniowe powinny być wyposażone w odpowiednie urządzenia odwadniające i odpowietrzające, jeżeli jest to niezbędne w celu:

2.6. Korozja lub inne zagrożenia chemiczne.

W niezbędnych przypadkach należy zastosować odpowiedni naddatek lub ochronę przed korozją lub innym szkodliwym działaniem chemicznym, z należytym uwzględnieniem zamierzonego i dającego się przewidzieć w sposób uzasadniony użytkowania.

2.7. Zużycie.

W warunkach możliwego wystąpienia niekorzystnej erozji lub ścierania, należy podjąć odpowiednie działania w celu:

2.8. Zespoły.

Zespoły powinny być tak zaprojektowane, aby:

2.9. Postanowienia dotyczące napełniania i opróżniania.

Jeżeli ma to zastosowanie, urządzenia ciśnieniowe powinny być odpowiednio zaprojektowane i wyposażone w osprzęt, lub umożliwiać połączenie osprzętu tak, aby zapewnić bezpieczne napełnianie i opróżnianie, w szczególności z uwzględnieniem takich zagrożeń jak:

a) podczas napełniania:

b) podczas opróżniania: niekontrolowane uwolnienie płynu pod ciśnieniem;

c) podczas napełniania lub opróżniania: niebezpieczne przyłączanie i odłączanie.

2.10. Ochrona przed przekroczeniem dopuszczalnych parametrów granicznych urządzenia ciśnieniowego.

Jeśli w warunkach dających się przewidzieć w sposób uzasadniony dopuszczalne parametry graniczne mogłyby zostać przekroczone, urządzenie ciśnieniowe powinno być wyposażone w odpowiednie urządzenia ochronne lub umożliwiać ich podłączenie, o ile nie jest przewidziane do ochrony przez inne urządzenia ochronne wchodzące w skład zespołu.

Odpowiednie urządzenie ochronne lub kombinacja takich urządzeń powinny być dobrane na podstawie szczegółowych charakterystyk urządzenia lub zespołu.Odpowiednie urządzenia ochronne lub ich kombinacje zawierają:

a) osprzęt zabezpieczający określony w artykule 1 ust. 2.1.3.

b) w stosownych przypadkach, odpowiednie urządzenia do monitorowania, takie jak wskaźniki i/lub układy alarmowe, umożliwiające podjęcie odpowiedniego działania automatycznie lub ręcznie w celu utrzymania urządzenia ciśnieniowego w dopuszczalnych granicach parametrów.

Patrz wytyczna: 1/6 1/20 1/43

2.11. Osprzęt zabezpieczający.

2.11.1. Osprzęt zabezpieczający:

2.11.2. Urządzenia ograniczające ciśnienie.

Urządzenia te powinny być tak zaprojektowane, aby nie zachodziło stałe przekraczanie najwyższego dopuszczalnego ciśnienia PS; jednakże, w odpowiednich przypadkach dopuszcza się krótkotrwały wzrost ciśnienia utrzymywany w granicach podanych w 7.3.

Patrz wytyczna: 5/2

2.11.3. Urządzenia monitorujące temperaturę.

Urządzenia takie, ze względów bezpieczeństwa, powinny mieć odpowiedni czas odpowiedzi, dostosowany do funkcji pomiarowej.

2.12. Zewnętrzne zagrożenie pożarowe.

Jeżeli jest to niezbędne, urządzenie ciśnieniowe należy tak zaprojektować oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, wyposażyć w odpowiedni osprzęt lub umożliwić podłączenie tego osprzętu, aby spełnić wymagania dotyczące ograniczenia uszkodzeń w przypadku pożaru zewnętrznego, ze szczególnym uwzględnieniem przewidywanego zastosowania urządzenia.

Patrz wytyczna: 5/2

3. Wytwarzanie

3.1. Procedury dotyczące wytwarzania.

Wytwórca powinien zapewnić kompetentną realizację postanowień określonych w fazie projektowania przez zastosowanie odpowiednich technologii i procedur, w szczególności uwzględniając niżej podane aspekty.

3.1.1. Przygotowanie elementów składowych.

Przygotowanie elementów składowych (np. formowanie i ukosowanie brzegów) nie może powodować uszkodzeń, pęknięć lub zmian własności wytrzymałościowych, które mogłyby ujemnie wpływać na bezpieczeństwo urządzeń ciśnieniowych.

Patrz wytyczna: 5/3 6/3 7/19

3.1.2. Połączenia nierozłączne.

Złącza nierozłączne i przyległe do nich strefy powinny być wolne od wszelkich niezgodności powierzchniowych lub wewnętrznych, wpływających ujemnie na bezpieczeństwo urządzenia.
Połączenia nierozłączne powinny mieć własności co najmniej równoważne minimalnym własnościom określonym dla materiałów łączonych, o ile w obliczeniach projektowych nie uwzględniono odrębnie innych istotnych własności.
W przypadku urządzeń ciśnieniowych, połączenia stałe elementów mających wpływ na wytrzymałość ciśnieniową urządzenia i elementów bezpośrednio do niego przymocowanych, powinny być wykonywane przez odpowiednio przeszkolony personel zgodnie z odpowiednimi instrukcjami technologicznymi.
W przypadku urządzeń ciśnieniowych kategorii II, III i IV, instrukcje technologiczne jak i personel powinny być uznane przez kompetentną stronę trzecią, którą zgodnie z wyborem wytwórcy może być:

W celu przeprowadzenia uznania i uprawnienia strona trzecia powinna przeprowadzić badania i próby podane w odpowiednich normach zharmonizowanych lub badania i próby równoważne, albo powinna zlecić ich przeprowadzenie.

Patrz wytyczna: 3/15 6/1 6/3 6/4 6/5 6/8 6/10 6/11 6/12 7/10

3.1.3. Badania nieniszczące.

Badania nieniszczące złączy urządzeń ciśnieniowych powinny być przeprowadzone przez odpowiednio wykwalifikowany personel. W przypadku urządzeń ciśnieniowych kategorii III i IV personel powinien być uprawniony przez jednostkę strony trzeciej, uznaną przez państwo członkowskie zgodnie z artykułem 13.

Patrz wytyczna: 6/5 6/7

3.1.4. Obróbka cieplna.

W przypadku występowania ryzyka, że proces wytwarzania zmieni własności materiału w stopniu mogącym pogorszyć bezpieczeństwo urządzenia ciśnieniowego, należy na odpowiednim etapie wytwarzania zastosować właściwą obróbkę cieplną.

3.1.5. Identyfikowalność.

Należy ustanowić i utrzymywać odpowiednie procedury w celu identyfikacji materiałów przeznaczonych do wytwarzania elementów urządzenia, które mają wpływ wytrzymałość ciśnieniową, za pomocą odpowiednich środków podczas odbioru materiałów, wytwarzania i badań końcowych wytworzonego urządzenia ciśnieniowego.

Patrz wytyczna: 7/10

3.2. Ocena końcowa.

Urządzenia ciśnieniowe należy poddawać ocenie końcowej opisanej poniżej.

3.2.1. Kontrola końcowa.

W celu oceny zgodności z wymaganiami dyrektywy urządzenia ciśnieniowe należy poddawać kontroli końcowej poprzez ocenę wzrokową i badanie dokumentacji towarzyszącej. Badania przeprowadzone podczas wytwarzania mogą być uwzględnione. W zakresie niezbędnym ze względów bezpieczeństwa kontrolę końcową należy przeprowadzać jako badanie wewnętrzne i zewnętrzne każdej części urządzenia, w odpowiednich przypadkach w trakcie wytwarzania (np. jeżeli badanie podczas kontroli końcowej nie będzie możliwe).

Patrz wytyczna: 4/7 5/3 6/2

3.2.2. Próba wytrzymałości.

Ocena końcowa urządzeń ciśnieniowych powinna obejmować badanie wytrzymałości ciśnieniowej, zazwyczaj wykonywanej w postaci próby ciśnieniowej hydraulicznej przy ciśnieniu próby co najmniej równym odpowiedniej wartości określonej w pkt 7.4.

W przypadku urządzeń ciśnieniowych kategorii I produkowanych seryjnie, próbę taką można przeprowadzać z wykorzystaniem metod statystycznych. Jeżeli przeprowadzenie próby hydraulicznej jest szkodliwe lub nieuzasadnione ze względów praktycznych, można przeprowadzać inne próby o uznanej wiarygodności. Przed przeprowadzeniem prób innych niż próba ciśnieniowa hydrauliczna, należy zastosować dodatkowe środki, takie jak badania nieniszczące lub inne metody o równoważnym znaczeniu.

Patrz wytyczna: 3/6 8/2

3.2.3. Kontrola urządzeń ochronnych.

W przypadku zespołów ocena końcowa powinna również obejmować sprawdzenie urządzeń zabezpieczających w celu stwierdzenia pełnej zgodności z wymaganiami, o których mowa w pkt 2.10.

Patrz wytyczna: 5/3

3.3. Oznakowanie i etykietowanie.

Oprócz oznakowania CE, o którym mowa w art. 15, należy podać następujące informacje:

a) na wszystkich urządzeniach ciśnieniowych: Patrz wytyczna: 8/3 8/8 8/9 8/10 8/12

b) w zależności od typu urządzeń ciśnieniowych, dalsze informacje niezbędne do bezpiecznego instalowania, obsługi lub użytkowania, a także tam gdzie ma to zastosowanie, do konserwacji i badań okresowych, takie jak:

c) tam, gdzie to niezbędne, ostrzeżenia przytwierdzone do urządzenia ciśnieniowego, zwracające uwagę na możliwości niewłaściwego użytkowania, wynikające z dotychczasowego doświadczenia.

Oznakowanie CE oraz wymagane informacje należy podać na urządzeniu ciśnieniowym lub na tabliczce znamionowej pewnie do niego przymocowanej, z następującymi wyjątkami:

3.4. Instrukcje obsługi.

a) Urządzenia ciśnieniowe umieszczane na rynku powinny być dostarczane, na ile to konieczne, wraz z instrukcjami dla użytkownika, zawierającymi wszelkie niezbędne informacje na temat bezpieczeństwa, dotyczące:

b) Instrukcje powinny zawierać informacje naniesione na urządzenie ciśnieniowe zgodnie z pkt 3.3, z wyłączeniem numeru fabrycznego, a w stosownych przypadkach należy do nich dołączyć dokumenty techniczne, rysunki i wykresy konieczne do pełnego zrozumienia tych instrukcji;

c) W stosownych przypadkach instrukcje te powinny również opisywać zagrożenia wynikające z niewłaściwego użytkowania, zgodnie z pkt 1.3 oraz szczególne cechy konstrukcji zgodnie z pkt 2.2.3.

Patrz wytyczna: 4/7 8/3 8/5

4. Materiały

Materiały używane do wytwarzania urządzeń ciśnieniowych powinny być odpowiednie do tego zastosowania przez zaplanowany czas życia, o ile nie przewiduje się ich wymiany. W stosunku do materiałów dodatkowych do spawania oraz innych materiałów łączących wymagane jest spełnienie we właściwy sposób tylko odpowiednich wymagań pkt 4.1, pkt 4.2 lit. a) oraz pierwszego akapitu pkt 4.3, zarówno oddzielnie jak i w konstrukcji połączonej.

Patrz wytyczna: 7/8 7/9 7/12 7/23 9/12

4.1. Materiały na elementy ciśnieniowe powinny:

a) mieć własności odpowiednie do wszystkich warunków pracy dających się przewidzieć w sposób uzasadniony oraz wszelkich warunków badań, a w szczególności powinny być wystarczająco plastyczne i odporne na obciążenia udarowe. Jeżeli jest to właściwe, własności materiałów powinny spełniać wymagania pkt 7.5. Ponadto, przy doborze materiałów należy, jeżeli jest to niezbędne, w szczególności należy wykazać należytą staranność w celu zapobiegania kruchemu pękaniu; jeśli z przyczyn szczególnych powinien być zastosowany materiał kruchy, należy podjąć odpowiednie środki;

b) być wystarczająco odporne chemicznie na płyny zawarte w urządzeniach ciśnieniowych; chemiczne i fizyczne własności materiału niezbędne do zachowania bezpieczeństwa eksploatacyjnego nie mogą wyraźnie się pogarszać podczas zaplanowanego czasu życia urządzenia;

c) nie pogarszać wyraźnie swych własności wskutek starzenia;

d) być odpowiednie do przewidywanych procesów przetwarzania;

e) być tak dobierane, aby uniknąć niepożądanych skutków przy łączeniu różnych materiałów.

Patrz wytyczna: 7/10 7/13 7/17 7/18 7/22

4.2.

a) Wytwórca urządzeń ciśnieniowych powinien określić w sposób odpowiedni wartości niezbędne do obliczeń projektowych, o których mowa w pkt 2.2.3, oraz zasadnicze własności materiałów i rodzaje ich obróbki, o których mowa w pkt 4.1;

b) W dokumentacji technicznej wytwórca powinien umieścić elementy dotyczące zgodności ze specyfikacjami materiałowymi niniejszej dyrektywy w jednej z poniższych postaci:

c) w przypadku urządzeń ciśnieniowych kategorii III i IV, dopuszczenie jednorazowe, o którym mowa w trzecim myślniku lit. b), powinno być udzielone przez jednostkę notyfikowaną odpowiedzialną za procedury oceny zgodności urządzeń ciśnieniowych.

Patrz wytyczna: 7/1 7/10 7/15 7/21 9/10 9/11 9/13 9/14

4.3. Wytwórca urządzeń powinien podjąć odpowiednie działania w celu zapewnienia, że zastosowany materiał odpowiada wymaganym specyfikacjom. W szczególności, dla wszystkich materiałów powinna być dostarczona dokumentacja sporządzona przez wytwórcę materiału, stwierdzająca zgodność ze specyfikacją. W przypadku głównych elementów ciśnieniowych urządzeń kategorii II, III i IV stwierdzenie to powinno mieć formę świadectwa kontroli określonego wyrobu. Jeżeli wytwórca materiałów posiada odpowiedni system zapewnienia jakości, certyfikowany przez kompetentną jednostkę ustanowioną we Wspólnocie i oceniony szczególnie pod względem materiałów, to należy przyjąć w domniemaniu, że świadectwa wystawione przez wytwórcę poświadczają zgodność z odpowiednimi wymaganiami niniejszego rozdziału.

WYMAGANIA DOTYCZĄCE SZCZEGÓLNYCH URZĄDZEŃ CIŚNIENIOWYCH.

Oprócz mających zastosowanie wymagań rozdziałów 1 - 4, do urządzeń ciśnieniowych objętych rozdziałami 5 i 6 mają zastosowanie poniższe wymagania.

Patrz wytyczna: 7/2 7/5 7/6 7/7 7/10 7/16 7/19 7/20

5. Urządzenia ciśnieniowe ogrzewane płomieniem lub w inny sposób, w którym występuje ryzyko przegrzania, o którym mowa w artykule 3.

Urządzenia ciśnieniowe tego rodzaju obejmują: Patrz wytyczna: 2/22 3/4

Tego rodzaju urządzenia ciśnieniowe powinny być tak obliczane, projektowane i budowane, aby uniknąć ryzyka znaczącego rozszczelnienia się powłoki na skutek przegrzania lub je zminimalizować. W szczególności, jeśli ma to zastosowanie, należy się zapewnić, aby:

a) przewidziano odpowiednie środki ochronne ograniczające parametry pracy, takie jak doprowadzenie ciepła, odprowadzenie ciepła, oraz, jeśli ma to zastosowanie, poziom płynu, w celu uniknięcia ryzyka miejscowego i ogólnego przegrzania,

b) przewidziano punkty pobierania próbek, umożliwiające ocenę własności płynu w celu uniknięcia ryzyka związanego z osadami i/lub korozją, jeśli są one wymagane,

c) podjęto odpowiednie środki w celu wyeliminowania ryzyka uszkodzenia przez osady,

d) przewidziano środki bezpiecznego odprowadzania ciepła szczątkowego po wyłączeniu,

e) podjęto kroki w celu uniknięcia niebezpiecznego nagromadzenia zapalnych mieszanin substancji palnych i powietrza, lub powrotu płomienia.

6. Rurociągi, o których mowa w artykule 3, ust. 1.3

Projekt i konstrukcja powinny zapewnić, aby:

a) ryzyko powstania nadmiernie wysokich naprężeń spowodowanych niedopuszczalnymi swobodnymi przemieszczeniami lub nadmiernymi siłami, powstającymi np. na kołnierzach, złączach, kompensatorach lub przewodach giętkich, jest właściwie kontrolowane przez zastosowanie środków takich jak podpory, ograniczenia, kotwy, osiowanie i naciąg wstępny;

b) jeżeli możliwe jest występowanie kondensacji wewnątrz rur przeznaczonych na media gazowe, zastosowano środki umożliwiające odprowadzanie cieczy i usuwanie osadów z niżej położonych obszarów, w celu wyeliminowania uszkodzeń od uderzeń wodnych lub korozji;

c) należycie uwzględniono potencjalne uszkodzenia spowodowane turbulencjami i tworzeniem się zawirowań; mają tu zastosowanie odpowiednie części pkt 2.7;

d) należycie uwzględniono ryzyko zmęczenia na skutek drgań rur;

e) w przypadku rurociągów zawierających płyny grupy 1 podjęto odpowiednie środki w celu odizolowania przewodów rozruchowych, których rozmiar przedstawia znaczące ryzyko;

f) zostało zminimalizowane ryzyko nieumyślnego zrzutu zawartości; punkty odbioru powinny być wyraźnie zaznaczone na części stałej z podaniem nazwy zawartego płynu;

g) położenie i przebieg sieci rurociągów podziemnych są zapisane co najmniej w dokumentacji technicznej w celu ułatwienia bezpiecznego przeprowadzania konserwacji, kontroli i napraw.

7. Szczególne wymagania ilościowe dotyczące niektórych urządzeń ciśnieniowych

Postanowienia podane poniżej stosuje się jako zasady ogólne. Jeżeli jednak nie są one stosowane, włączając w to przypadek braku konkretnego określenia materiałów oraz niezastosowania norm zharmonizowanych, wytwórca powinien wykazać, że podjęto odpowiednie środki w celu uzyskania równoważnego ogólnego poziomu bezpieczeństwa.
Niniejszy rozdział stanowi integralną część załącznika I. Postanowienia podane poniżej uzupełniają wymagania zasadnicze podane w rozdziałach 1 do 6 w odniesieniu do urządzeń ciśnieniowych, których dotyczą.

Patrz wytyczna: 8/6

7.1. Naprężenia dopuszczalne.

7.1.1. Oznaczenia.

Granica plastyczności Re/t oznacza przyjętą w temperaturze obliczeniowej wartość:

7.1.2. Dopuszczalne zredukowane naprężenie błonowe w przypadku przewagi obciążeń statycznych i temperatur poza zakresem znaczącego pełzania nie mogą, w zależności od zastosowanego materiału, przekroczyć niższej z podanych wartości.

Patrz wytyczna: 7/14

7.2. Współczynniki złączy.

W przypadku złączy spawanych, współczynnik wytrzymałości złącza spawanego nie może przekraczać wartości podanych poniżej:

Jeżeli jest to niezbędne, należy uwzględnić rodzaj naprężeń i własności wytrzymałościowe i technologiczne złącza.

7.3. Urządzenia ograniczające wzrost ciśnienia, w szczególności w zbiornikach ciśnieniowych.
Chwilowy wzrost ciśnienia, o którym mowa w pkt 2.11.2, należy utrzymywać w granicach do 10% najwyższego dopuszczalnego ciśnienia.

7.4. Ciśnienie próby hydraulicznej.

W przypadku zbiorników ciśnieniowych, ciśnienie próby hydraulicznej, o której mowa w pkt 3.2.2, nie może być niższe niż większa z wartości: Patrz wytyczna: 3/6 8/2

7.5. Własności materiału.

Jeżeli nie są wymagane inne wartości zgodne z innymi kryteriami, które należy uwzględnić, przyjmuje się, że stal jest wystarczająco plastyczna, aby spełniała wymagania pkt 4.1 lit. a), jeżeli podczas próby rozciągania przeprowadzanej w sposób znormalizowany jej wydłużenie po zerwaniu jest nie mniejsze niż 14 % a jej udarność zmierzona na próbce ISO V w temperaturze nie wyższej niż 20°C, ale nie wyższej niż najniższa planowana temperatura pracy, wynosi nie mniej niż 27 J.

Patrz wytyczna: 7/13 7/17 7/18 7/22

Zmieniony: Czwartek, 28 Maj 2009 10:40